kerst met de sorren

Zo, eerst heb ik de startpagina eens bijgewerkt. We hebben een paar kerstrozen gekocht om in de sfeer te komen. Nou ja, voor zover je dat hier merkt. We wilden nog een klein kunstboompje kopen maar die zijn hier nergens te krijgen. Je kunt wel overal slingers met lichtjes kopen, daar zijn de Thaien dol op, het liefst in alle kleuren die de hele tijd knipperen. Smaken verschillen!
Afgelopen weekend heb ik Kerst gevierd met de sorrenclub in Bangkok, dat was weer een hele ervaring! Rob is niet meegegaan omdat er meestal maar een enkele man bij is en hij toch al niet zo dol is op die feestjes. Maar ik vond het geweldig vooral omdat we het, net als vorig jaar, bij iemand thuis vierden en het is altijd leuk om te kijken hoe de dames wonen en de sfeer is natuurlijk veel gemoedelijker dan in een hotel of restaurant.

Er stond een nog vrij kale kerstboom bij de entree maar met manden ernaast waarin allerlei kerstversieringen lagen en het was daar traditie dat elke gast een paar versierselen in de boom hing. Met elkaar is het (zowaar) een prachtige boom geworden! Ik was mijn camera vergeten dus ik moet het doen met de opgestuurde foto's van een van de dames.
Iedereen had iets te eten meegenomen (er was dus ook veeel te veel, dat hoort bij de sorren!) en na afloop van het eten was er Karaoke! Daar zijn ze gek op en ik heb nog nooit zoveel kerstliedjes achter elkaar gezongen. Het klinkt misschien vreselijk maar het is echt lachen en gelukkig zingen we allemaal vals!

Familiebezoek

De foto aan het ontbijt lijkt wel steeds hetzelfde maar het is altijd een leuk plaatje met gasten. Afgelopen week waren Teddy en Anna te gast en zij genoten van de zon en de zwoele avonden, een heel verschil met Slowakije waar het nu vriest. We hebben niet veel kunnen golfen omdat ze niet helemaal fit waren, maar dan kan je altijd nog heerlijk lunchen op het terras van het clubhuis.

Dit is de Banyan, een prachtig gelegen golfbaan waar wij overigens geen lid zijn en ook niet willen zijn want een buggy is verplicht en dat is niets voor ons, wij lopen liever. En met een (overal verplichte) caddy word je daar ook niet echt moe van, alleen maar warm :)

Ik ben met Anna naar een Thaise kookles gegaan bij het Sofitel, waar we 5 gerechten leerden maken! Het was allemaal super verzorgd en ook wel heel makkelijk want het meeste werk bij het Thaise koken zit in de voorbereiding. Je staat normaal gesproken ruim een half uur te wassen, hakken en snijden van alle ingredienten voor er iets in de pan gaat en dat hadden ze hier allemaal al geprepareerd. Dus huppekee in de wok en met de juiste toevoegingen van allerlei kruiden, specerijen, sausjes en smullen maar!
.

Er waren geen andere gasten dus het was prive-kookles, wat een luxe! Na elk gerecht schuif je aan tafel om te eten en we waren zeer tevreden over onze kookkunst!

Frances jarig!

Dit jaar heb ik besloten om mijn verjaardag eens heel anders te vieren. Een nieuwe golfclub was ook leuk geweest maar mijn golfspel wordt er toch niet beter van dus dat geld kan ook veel nuttiger worden besteed. Door de Rotary weten we van het bestaan van de vele arme schooltjes hier die weinig middelen hebben en de kinderen zijn vaak ook zo arm dat een flesje limonade al een ongekende luxe is. 
We hadden een afspraak gemaakt bij een van die schooltjes en ook gehoord waar behoefte aan was. Dus wij op naar de super voor enorme pakken rijst, noedels, speelgoed, limonade, snoepjes etc. dat was al pret vooraf! 

Wat een leuke ervaring! De Thaise kinderen zijn zo schattig en zo ontzettend bescheiden! Ze vonden het allemaal prachtig en hebben uit volle borst een Thais verjaarslied gezongen. 

Het meisje in het zwart is Tiab, onze maid die ook handig kon vertalen.

Dankbaar werk, gaan we vaker doen!

En ’s avonds was het ook feest!

Ter gelegenheid van Loy Krathong (waarover later) werden overal activiteiten georganiseerd en zo hadden we met de Rotary ook een concert in het Hyatt met diner en optreden van de Boy Thai Band, een groep die super swingende muziek maakt op deels oud Thaise instrumenten. Wij hadden een tafel met een aantal gezellige echtparen geregeld dus het was een heerlijke avond. Het werd helemaal bijzonder toen Rob zo enthousiast werd van die muziek dat we zelfs hebben gedanst! (ja, echt waar, helaas geen foto!). 

Zoals altijd bij een charity was er een loterij en ik won een mooie prijs (massage in een duur hotel). Toen ik het podium op kwam om mijn prijs op te halen werd mij ook een taart met kaarsjes overhandigd, dat had Rob stiekem geregeld! Daarna werd ik door de 150 aanwezigen toegezongen onder begeleiding van de band. Jariger kan je toch niet zijn! J

De 28e was dit jaar de eerste volle maan van november en dat betekent hier Loy Krathong, het Festival van het Licht, echt een groot Thais feest. Iedereen maakt of krijgt een Krathong, dat is een bakje gemaakt van een tak van een bananenboom, prachtig versierd met bananenbladeren, bloemen, wierookstokjes en kaarsjes.  De Krathong is een offer voor de Mae Khong Kha, de moeder van het water. ’s Avonds worden die te water (rivier, vijver of zee) gelaten zodat de geesten alle zorgen en problemen meenemen en zal het geluk je weer toelachen. Echt iets voor de Thaien! Maar alle gasten kregen dus ook na afloop van het concert een kratong die met enig ceremonie in de lokale vijver werd gelaten.

Hoe verder de Krathong wegdrijft en hoe langer de kaars blijft branden hoe meer voorspoed en geluk in de toekomst. Helaas was het windstil, maar het komt vast goed. Vorig jaar zijn we naar zee gegaan maar daar kieperde hij natuurlijk meteen om in de golfslag maar gelukkig is toch nog goedgekomen! J

Rotary

Zo, het grote toernooi is ook weer achter de rug en het was een succes! Dit was een van de mooie banners van 3x4 meter, het zag er bijna professioneel uit! 120 man in de baan en 180 voor het diner en een totale opbrengst van ca. 18.000 euro. Mooi resultaat en het gaat allemaal naar de scholen in Hua Hin voor onderhoud, drinkwatervoorzieningen, toiletgebouwtjes etc.

Mooi dat we ook voor elke hole een sponsor hebben gevonden, deze sponsor heb ik binnengehaald, dat het nou toevallig een verzekeringskantoor is kan ik ook niet helpen, die branche blijft zeker aantrekkingskracht hebben! We staan op de foto met Julie en David een leuk stel waar we vaak mee golfen in allerlei clubjes. Zij zijn net als Rob single-handicappers dus ik heb weer wat om me aan op te trekken!
Morgen spelen we met een van de societies een Ryder-Cup! De Britten tegen de Rest of the World, daar zijn al weken voorbereidingen voor en het belooft in ieder geval heel gezellig te worden. Ik denk niet dat we winnen want de Britten hebben de beste spelers, maar het gaat ook om de pret natuurlijk.

We hebben afgelopen weken een rommelige tijd gehad want er is brand uitgebroken in het transformatorhuis op het park en daardoor zaten we een hele tijd zonder elektriciteit en gedeeltelijk ook zonder water. Dus we hebben 2 weken in een hotel door moeten brengen, niet ideaal maar niets aan te doen. Rob heeft er weinig van gemerkt want hij is vorige week vertrokken naar Singapore en Hong Kong om naar de golftoernooien daar te kijken. Helaas speelde de Nederlander die voor hem kaartjes had geregeld (Guido van der Valk) heel slecht en hij was daardoor niet zo aanspreekbaar, maar hij heeft deels ook met Joost Luiten meegelopen. Voor Hong Kong is er ook een goed spelersveld, dus hij amuseert zich wel!

Vanmorgen weer eens een kilo van die heerlijke verse garnalen gehaald op de markt. Niet te vergelijken met de garnaaltjes van AH of die grotere uit de diepvries, deze hebben pas echt smaak!

Alleen een vreselijke klus om ze te moeten schoonmaken...! Je kunt het daar ook laten doen maar ik wil er zeker van zijn dat er geen verkeerde garnaal tussen zit dus dan toch maar even zelf, uhgh!

In ieder geval wordt het smullen vanavond :))

weekend Bangkok

Het is altijd een feestje om naar Bangkok te gaan, zo'n gezellige rommelige en megadrukke wereldstad, daar moet je geweest zijn want die sfeer is zo niet over te brengen. We hebben ook weer leuke dingen gedaan afgelopen weekend. Eerst naar de Flight Experience, dat was een verjaarskadootje voor Rob, een uur in een echte flight simulator vliegen. Ze hebben sinds kort zo'n simolator staan in Bangkok en die wordt niet alleen voor piloten gebruikt want je kunt hem ook per uur huren met instructeur erbij. Ze maken er ook een DVD van zodat je na afloop kunt zien hoe je het hebt gedaan. Het was een succes!

Je mocht zelf de bestemmingen kiezen, dat werden Curacao en Hong Kong, die laatste was heel spannend want het (oude) vliegveld ligt midden in de stad met uitloop naar zee. Maar Rob heeft het allemaal prima en zonder kleerscheuren gevlogen. Wel met co-piloot natuurlijk! Ik zat achterin dus kon het ook allemaal volgen. Hij is wel genezen van zijn oude droom, toen hij nog piloot wilde worden. Zo'n hele kleine cockpitruimte is niet geschikt als je wat claustrofobisch bent!

Daarna hebben we nog uitgebreid geshopt in Central World, echt een schitterend complex waar je alles kunt krijgen. Ook alle hele dure merken maar ook megastores van H&M en Zara, meer voor onze portemonnee!

's Avonds was het grote feest met de Sorrenclub Bangkok, het jaarlijkse fundraising event. Ik ben niet bij de organisatie betrokken geweest, beetje lastig vanuit Hua Hin, maar het was misschien maar goed ook. Het gaat allemaal zo anders hier, sowieso qua timing. Wij (de leden) moesten er uiterlijk 6 uur zijn want er zou een foto gemaakt worden voor de Bangkok Post. Enfin om half 7 waren er een aantal gearriveerd, net genoeg voor de foto, tijdslimieten kennen ze hier niet. Maar het is wel een leuke foto. Niet scherp maar wel aardig om de diversiteit van de leden te zien: Thais, Indiaas, Canadees, Amerikaans, Australisch, Japans en Hollands!

We waren (bijna) allemaal in blauw want dat was de themakleur. Het feest werd gegeven in het prachtige 5-sterren Hyatt Hotel in de grootste balzaal die ze hadden. We waren met 200 man, maar zelfs in die enorme (ijskoude airco) ruimte viel iedereen in het niet. Met een enorme dansvloer waar vooral kleine kinderen op speelden..... Dat hadden we ook niet verwacht voor een feestelijk diner. Een aantal had hun kids meegenomen die zaten ook gewoon op schoot of aan tafel maar verveelden zich natuurlijk dus die gingen zich uitleven op de dansvloer. Ook toen de president haar speech hield, niemand die zich er aan stoorde of de kids tot de orde riep.
Waar we hier ook aan moeten wennen is dat de Thais niet of weinig drinken. Dus bij aankomst in de voorzaal stonden de stewards al klaar met grote bladen....water, ijsthee en limonade :-(((. Geen wijn te bekennen. Ook aan de grote dinertafels geen wijnglazen, dat moest apart besteld worden. Niet dat we zulke alcoholisten zijn maar op zo'n feestje wil je toch om te beginnen een feestelijk glaasje prosecco en dan hoort er toch echt wijn bij het lekkere eten!
Er waren veel sponsors gevonden voor het evenement dus er waren veel prijzen voor de raffle. In Nederland begint iedereen te klappen en te juichen als het nummer wordt getrokken van een mooie prijs (zelfs tickets van Bangkok Airways). Hier niet, sommige nummers moesten 3x worden geroepen en dan schuift er bescheiden iemand naar voren om zijn prijs in ontvangst te nemen en weer snel terug te lopen. Nou dat was zo'n beetje de avond, er werd uiteindelijk wel wat gedanst op niet te dansen-muziek van een hele oude DJ die met een paar glaasjes water naast zich zat te dutten.
Doe ons maar een lekker Hollands sorrenfeest! Gelukkig had ik voor de avond niet al te dure schoenen aangeschaft, prachtige zilveren high heels met bling-bling voor 399 Bath (ca. 10 euro!). Jammer dat ze niet op de foto staan!

een dag in Hua Hin

De tijd vliegt en na onze laatste gasten hebben we een rustige periode gehad waarin weinig nieuws te melden was. Het is nog steeds regentijd maar omdat de regen meestal 's middags valt hebben we geen of weinig last van. Wat dat betreft zitten we in Hua Hin altijd goed. Op dit moment is het in Bangkok heel slecht weer want ze zitten midden in een tropische storm met zware regen, maar hier schijnt hier de zon!
We hebben best een druk schema en ik ben veel tijd kwijt aan de Rotary, zowel met de organisatie van het grote golftoernooi eind van de maand als met andere activiteiten die worden georganiseerd. Maar wij genieten ook van de gewone dagelijkse dingen. Zoals vandaag, eerst naar de fresh market voor een grote tas met mango's, papaya's, ananas, verse groente en grote garnalen. (De foto's staan er geloof ik al eens op maar dan nog maar een keer!)

Onderstaand mijn mango-vrouwtje. Heerlijke grote zoete mango's, 12 stuks voor 2 euro!

Het is er rommelig, druk en vies maar alles is vers en goedkoop en elke keer weer een belevenis!
Terwijl ik aan het shoppen ben gaat Rob vast aan de overkant van de straat aan de koffie met krantje bij onze vaste stek (de Starbucks).

Vlakbij de Starbucks is een school en daar was laatst een groep kinderen aan het spelen. Ik wilde ongezien een foto maken van achter het hek maar de juf zag het en binnen een minuut had ze iedereen opgesteld om een wai te maken, dat is de Thaise groet. Wat lief he! Zou in Nederland niet lukken denk ik..

Gisteren kwamen we onderweg 2 olifanten tegen maar ik had toen helaas geen camera bij me. Wel zie je wel eens van die leuke, echte bezemwagens. Ik heb nog nooit zoveel bezems in de verkoop gezien als hier.

Tja en dan is het eigenlijk wel heel decadent maar aan het eind van de dag komt af en toe EeWin om mijn vermoeide voeten en neck te masseren . Normaal deden we dat ergens in de stad maar Rosie, onze Duitse buurvrouw, heeft een inwonende Burmese hulp met dochter EeWin, die een opleiding heeft gevolgd voor masseuse en ze wil graag en veel oefenen. Dus geregeld vraagt Rosie of wij ons weer willen laten masseren. Ze is heel goed en doet en anderhalf uur over. Ze wil geen geld maar vindt het fantastisch dat we haar 250 Baht geven, voor een meisje van 17 echt heel veel geld. Omgerekend iets meer dan 6 euro...
What a life!

We komen snel weer in de lucht want volgend weekend hebben we een groot charity-dinner van de sorren en heeft Rob een flight-simulator sessie. Dat moet mooie foto's opleveren!

Rob 60!

Rob kon er nu toch echt niet onderuit: bij 60 jaar hoort een feest! In tropische sfeer is dat ook veel fijner organiseren dan in Holland en bovendien kennen we inmiddels zoveel mensen dat het ook wel leuk is om iedereen eens uit te nodigen.
De jarige werd 's morgens eerst verrast met taart aangeboden door de staf van Baan Ing Phu:

Daarna zijn de mannen gaan golfen en was ik druk met de voorbereidingen van het feest. En het was spannend want het is tenslotte nog regentijd en er kan dus een bui vallen 's middags of 's avonds. Maar gelukkig, afgezien van een paar druppels hebben we het droog gehouden en de temperatuur blijft gelukkig altijd heerlijk! Toch werden voor de zekerheid extra parasols aangerukt voor de tafels met drank en eten.

Iedereen hielp mee, de tuinmannen verzorgden ook de kerstverlichting in de palmbomen, dat klinkt als kitsch maar stond prachtig! Er zouden zo'n 55-60 gasten komen dus we hadden aardig ingeslagen aan drank en de Bubble, het restaurantje van ons park, verzorgde het eten. Heerlijke Thaise borrelhappen en daarna een mooi buffet. Jammer dat je er als gastvrouw/gastheer eigenlijk weinig van eet omdat je toch teveel met je gasten bezig bent.
Het is hier gebruikelijk dat je je schoenen uittrekt als je een huis binnenkomt, dus het was een mooi gezicht al die schoenen bij de voordeur! Je hoeft hier niet te investeren in mooie schoenen!

Bijna iedereen had wel een fles drank bij zich, dus de drankkast is weer vol met mooie wijnen en whisky's, maar dat komt allemaal wel een keer op! Hoewel, een van hen had een magnum wijn bij zich, daar moeten we wel weer een feestje bij organiseren :)
Er waren mensen die we kennen vanuit verschillende activiteiten en natuurlijk waren er veel bewoners van ons park, maar het is altijd leuk om te zien hoe mensen hier makkelijk met elkaar mixen. Er waren twee mannen die elkaar nog nooit hadden ontmoet maar ze kwamen er achter dat ze beiden graag zongen dus spontaan werd er een verjaarslied gezongen dat veel bijval kreeg.

Het zag er mooi uit met de kerstverlichting!

We hadden een swingende sax!


 En een rokershoek

Onze Frans/Vietnamse buren kwamen laat vanuit Bangkok maar nog op tijd voordat de fotograaf vertrok

De jarige heeft zich nog nooit zo jarig gevoeld :)!

Bezoek!

Even geen tijd gehad voor een update, dit is wel een hele drukke maand! Eerst hebben we onze 37-jarige trouwdag gevierd, nou ja, met een snelle hap want er viel zowaar iets van de Olympische Spelen te zien. Het meeste hebben we moeten missen omdat ze hier vrijwel alleen de sporten uitzenden waar de Aziaten goed in zijn, boksen, worstelen, gewichtheffen enzo. Dus we hebben helaas veel gemist en geen enkele hockeywedstrijd gezien :-( . We hebben al besloten dat we over 4 jaar ergens gaan bivakkeren waar we het wel kunnen volgen!

Verder hebben we het druk gehad met bezoeken. Mascha en Maurits kwamen half augustus een paar dagen op de terugweg van hun sportieve backpackvakantie door Vietnam, Cambodja en Thailand. Prachtig moet het daar allemaal zijn, gaan we ook doen. Alleen niet het fietsonderdeel van Ho-Chi-Min naar de Ankhor Wat tempel in Cambodja...500 km!
We hebben in die paar dagen natuurlijk gegolfd en zij hebben ook gewakeboard (wij niet, wij maakten de foto's!). Voor golfen heb je hier geen GVB nodig, en je krijgt er zelfs een caddie bij! Het is altijd heel apart als je dat voor het eerst meemaakt. Maar ook wel erg prettig dat je geen kar hoeft te sjouwen in de hitte!

Mascha was ook (bijna) jarig dus we hebben verjaardagsgebak gegeten in het mooie Sofitel

En daarna kwamen Hans en Mike, de oude maten van Rob, om hier heel veel te golfen. En dan hebben ze gedaan, van de 10 dagen 8x gespeeld. Het is maar goed dat je je hier na afloop lekker kan laten masseren want anders is dat ook niet vol te houden. En het is lekker zwemmen na een rondje golf!


















De mannen waren speciaal gekomen voor Rob z'n verjaardag. Dat was groot feest maar ik ben nog in afwachting van foto's van de fotograaf dus dat verslag volgt later!

Dushi & Pepper

Ze zijn zo gezellig onze poesjes!

Dushi is het mannetje maar sinds hij geen ballen meer heeft is het een softy geworden! Pepper is het vrouwtje, klein maar stoer! Ze zijn de hele dag samen op pad, samen op jacht, en slapen samen.

Juli in Hua Hin

Het is regentijd! Maar het is niet te vergelijken met Nederland waar het deze maand ook elke dag regent als we de berichten lezen. De temperatuur is heerlijk, zo'n 28 graden en elke dag start met stralende zon. Pas aan het eind van de middag barst het los en komt het soms met bakken naar beneden. Na een uurtje is het weer droog en is alles weer heerlijk fris! Zo mag het nog wel even blijven, zeker omdat er volgende maand weer gasten komen en er veel zal worden gegolfd. Overigens voor de golfers die dit lezen is augustus een leuke maand om hier te zijn want dan zijn alle green-fees verlaagd naar 800 Bath ofwel 20 euro. Geen geld! Sowieso blijven we ons regelmatig verbazen over de lage prijzen hier. Het is ongeveer 2x zo duur als ik zelf kook dan wanneer we ergens uit eten gaan. Laatst nog met een ander echtpaar uitgebreid heerlijk Thais gegeten, wijntje/biertje erbij en totaal nog geen 20 euro afgerekend! Daar valt niet tegenaan te koken en bovendien krijg je het daar alleen maar warm van :)

We verheugen ons op de Olympische Spelen maar hopen dat we het hier kunnen ontvangen. Door een ruzie tussen de netwerken hebben wij niet één voetbalwedstrijd kunnen zien. Achteraf hebben we daar blijkbaar ook niet veel aan gemist!

Intussen is Rob lekker veel aan het golfen met de societies, leuk om andere mensen te leren kennen en veel andere banen te spelen. Hij moppert wel over z'n spel maar weet toch af en toe een leuke prijs te winnen! En ik ben met Annette op Thaise conversatieles gegaan, dat is echt lachen! We hebben 3 mede-cursisten: een oerverlegen stuntelende Fransman met vlekken in z'n nek en een ordinair Duits echtpaar die het allemaal beter (denken te) weten. Ach, misschien wordt het nooit wat maar dan hebben we er in ieder geval wel plezier van gehad!

Japan

Wat een cultuurschok was dit, het tripje naar Japan! De aanleiding was het 20 jarig bestaan van een van de vele (500!) Soroptimist-clubs die ze hebben, Club Kyoto-Tachibana. Vanwege onze friendshiplink zijn we met vier van onze club zijn we afgereisd voor een bezoek van 4 dagen. Een van hen is Japanse dus zij kon gelukkig alles vertalen want helaas spraken de Japanse dames geen Engels. Het was een hele overgang van het rommelige, drukke en best vieze maar gezellige Bangkok naar het  brandschone, mooie en strak georganiseerde Kyoto. En wat een beleefd en ongelofelijk gedisciplineerd volk! Ze zijn super-hygienisch en als de dood voor infecties, overal staan handenwas-dingen, alles gaat automatisch en veel hebben zo'n mondkapje op.

We hebben met een paar dames van de jubilerende club veel sightseeing gedaan , veel prachtige tempels gezien en ludieke winkelstraatjes bezocht.

veel waaierwinkels en heel veel snoepwinkels!

Daarna de eerste kennismaking met Japans eten: ik was meteen genezen! Overigens ook wennen met die chopsticks, zeker als je noedelsoep moet eten met die dingen. Wat een gedoe en wat een geslurp, mijn mooie truitje kon ik na de eerste keer wel weggooien J

We hebben in die paar dagen veel verschillende Japanse restaurants aangedaan, en het was iedere keer weer heel apart. Wel wennen om zo lang op de grond te moeten zitten, de Japanse dames hoorde je toch ook heel wat kreunen en kraken bij het verzitten of opstaan, maar ja het is hun traditie dus het is gewoon afzien!

Het eten wordt steeds fantastisch opgediend, het zijn vaak schilderijtjes zo mooi en ik heb alles geproefd maar o wat vond ik het allemaal vies…! Onduidelijke glibberige visjes, zeewier, wasabi, tofu, brrr! Uit beleefdheid heb ik alles geprobeerd en het kwam goed uit dat je de hele tijd aan het knoeien bent met die stokjes en verschillende bakjes dus het valt niet zo op als je er eigenlijk nauwelijks iets van eet.  En om het nog aantrekkelijker te maken wordt er alleen lauw alcoholvrij bier geschonken, thee of water. Doe mij maar een wijntje!

De tweede dag was de ceremonie in het grote Okura Hotel waar 350 sorren uit het hele land zich voor hadden ingeschreven. Een heel evenement!  Dus, als Hollandse verwacht je een ontvangstruimte voor inschrijving en een lekker kopje koffie of thee met wat lekkers erbij! Maar nee hoor, daar doen ze niet aan, de dames kwamen allemaal keurig op tijd en gingen meteen de zaal in. En niemand hoefde de dames op te jagen (zoals wij vaak gewend zijn) om het programma een beetje in de hand te houden. Iedereen zat klokslag 11 uur op z’n plaats, om vervolgens op te staan met een buiging naar de vlag om daarna het volkslied te zingen. Indrukwekkend! Er volgden heel veel speeches, die natuurlijk niet te volgen waren, het ging allemaal even plechtig, zakelijk, overhandigingen van oorkondes, veel gebuig. Er was in ieder geval geen jolige spreker bij want er werd niet gelachen. Na zo’n anderhalf uur zitten was het klaar en verplaatste iedereen zich naar een andere zaal waar alle lunchtafels klaarstonden. Het duurde nog zeker een uur voordat het eerste glaasje bier/water werd geschonken, want er was eerst nog een optreden met  Japanse muziek en dans. Vreemde muziek, niet te volgen en een tai-chi achtige dans, wel weer heel bijzonder!

Na het maken van de groepsfoto’s was het, keurig volgens schema, afgelopen. Wat een verschil met bijeenkomsten in Holland! Perfect en strak georganiseerd maar wel heel afstandelijk en zakelijk!

Aan de foto is te zien dat veel dames op leeftijd zijn, maar ze zien er allemaal veel jonger uit dan ze zijn, komt misschien door hun gezonde leefwijze? Er was een dame bij van 82, eigenaar van een school die nog druk was met werk en reizen, ze zag er uit als 65! Hieronder nog een statiefoto met de president en vice-president.

's Avonds hebben we een echte Geisha-club bezocht. Dat bleek heel uniek omdat het eigenlijk alleen voor mannen is, maar de sorren hebben zo hun connecties! Heel bijzonder om mee te maken en de dames van zo dichtbij te kunnen bewonderen en spreken (ze spraken een heel klein beetje Engels)

De volgende dag nog meer prachtige tempels bezocht en geshopt (alles is duur!). Vervolgens na weer een bijzondere Japanse lunch in een prachtige Japanse tuin  afscheid genomen van de Kyoto-dames.

Met z’n vieren gingen wij door naar Osaka waar we een ontmoeting hadden met een van de sorrenclubs. Die stad was niet indrukwekkend, een grote drukke industriestad met alle gebouwen boven op elkaar. We hebben ’s avonds gegeten het restaurant van een van de leden.  Heel klein, je zou het anders nooit vinden , in een wirwar van straatjes.

Dat was voor het eerst redelijk lekker (tempura) en ze hadden nog wijn ook! Smullen!

De laatste dag zijn we nog wat gaan shoppen in een schitterend warenhuis, en toen weer beladen met onze kadootjes terug naar Bangkok.  Het was een geweldige ervaring, maar na mijn verhalen over het Japanse eten (en het moeten zitten op de grond) was Rob direct overtuigd dat Japan niet onze volgende vakantiebestemming gaat worden!

 We stonden zelfs in het programmaboek vermeld!