Kerst

Het is Oudejaarsavond, nog te vroeg om al aan de drank te gaan, dus een mooi moment om de blog voor het jaar af te sluiten.
Ik heb eerst een Kerstdiner met de sorren gehad in een eenvoudig restaurantje in Bangkok, en dat was weer zoals gebruikelijk met veel water en weinig wijn ...(die moest speciaal bij de super vlakbij gehaald worden en was dus ook nog warm!). Beetje serieus allemaal dus de groepsfoto aan het eind geeft eigenlijk een verkeerde indruk. Maar ach, elk land zo zijn cultuur!

De Kerst hebben we dit jaar gevierd in Khao Yai, een natuurreservaat ten noordoosten van Bangkok. Een prachtig gebied met in die omgeving ook mooie golfbanen en dat is ook belangrijk! Helaas geen olifanten gezien, wel heel veel apen langs de weg.

Nu zijn we niet van die echte wandelaars maar we hebben wel een deel van zo'n trail gelopen, gelukkig op een goed pad/brug anders hadden we natuurlijk wel de verkeerde schoenen!

Het was de eerste avond even schrikken want het werd 's avonds echt ontzettend koud, zeker wel 10 graden en je kon in het hotel nergens binnen zitten, daar zijn ze niet op berekend, maar ze kwamen wel met dekens en kaarsen voor aan de voetjes!

Het is weer een mooi jaar geweest en  de plannen voor volgend jaar liggen alweer klaar! Nu eerst het jaar nog uitknallen bij de buren, die alle bewoners van het park hebben uitgenodigd, lekker makkelijk! Happy New Year en tot volgend blogjaar!

Cambodja

Het tijdschema is niet helemaal kloppend maar ach, het scheelt hooguit een maand!

Half november zijn we een paar dagen naar Phnom Penh geweest, geïnspireerd door ons vorige bezoek aan de Ankhor Wat. Sindsdien veel gelezen en we wilden toch wel graag naar de Killing Fields. Vreselijk wat zich in die periode van de Rode Khmer heeft afgespeeld. In die tijd waren wij net getrouwd en eerlijk gezegd niet zo erg met de wereld politiek bezig. Dus dit was een inhaalslag. Phnom Penh zelf viel ons wel erg tegen, wat een smerige stad! Overal afval, stof, super slechte wegen en totale chaos op de weg. Net als in Thailand ontzettend veel brommertjes en tuktuks maar hier heb je nog wel een paar verkeersregels. Dit was echt een drama!

Maar ze hadden wel een leuk terras met goeie koffie naast het gebouw van de Foreign Corresponders' Club, een authentiek gebouw waar oude foto's tonen dat er van daaruit nog werd gevochten. Mooi uitzicht over de Mekong river.

We zijn ook naar het paleis geweest, wel mooi maar het haalt het natuurlijk niet bij het Koninklijk paleis in Bangkok :)!

En dan natuurlijk de Killing Fields en het Museum. Gruwelijk en indrukwekkend.
Dus dat hebben we dan ook weer gezien. Volgende uitstapje wordt Vietnam!

feestjes!

Yes! Het regenseizoen is voorbij, eerder dan vorig jaar en dat heeft allemaal met volle maan te maken en dat is dit jaar vroeg in november. Dus vanaf nu misschien wel een incidentele onweersbui maar verder alleen maar zon tot mei 2015!  Je kunt nu ook goed zien hoe vol het meer is na al die buien die we hebben gehad!

Het jaarlijkse Rotary golftournooi op de Banyan Golfclub was weer een succes! Altijd erg veel werk, zeker de laatste paar weken maar ook wel erg leuk zeker omdat we een goeie commissie hebben en we worden natuurlijk ook steeds meer ervaren. Het weer blijft altijd spannend omdat het nog regenseizoen was maar op wat drizzle na is het droog gebleven. Het toernooi heeft inmiddels zo'n goeie naam dat we zelfs een wachtlijst van spelers hadden! En dan wordt het ook steeds makkelijker om sponsors aan te trekken. In ieder geval heeft het weer zo'n 21.000 euro opgeleverd voor de scholen en minder bedeelde kinderen in Hua Hin.

Ik ben zelf te druk met de organisatie maar Rob heeft zich met zijn team weer prima vermaakt. De prosecco halverwege doet het ook altijd goed :)!

En er was weer een verjaardag te vieren, al was het dit jaar niet zo'n groot feest! Onvoorstelbaar dat dat alweer een jaar geleden is. Eerst golf en eten met Tim en Kirsty:

en op de dag zelf koffie met taart bij het Sofitel (dit voor de kenners) en daarna lekker eten in een van de nieuwe restaurants. Het was weer een feestje!

Melbourne Cup

Tot vorig jaar hadden we er nooit van gehoord maar de Melbourne Cup is een beroemde paardenrace die elke eerste dinsdag in november wordt gespeeld. En de ANZWG (de Australische en Nieuw-Zeelandse Womens Group) heeft dit jaren geleden geadopteerd als een uniek charity evenement. Zij organiseren in een groot hotel in Bangkok een charity happening waarin op enorme schermen de race kan worden gevolgd. Er zijn ontzettend veel sponsors dus voor iedereen die wil wedden op paarden of meedoet aan de loterijen zijn er geweldige prijzen. Super leuk om met al die (600) joelende vrouwen de race te volgen. En ik had nog een mooie prijs ook omdat mijn paard 2e werd!
Vanuit Hua Hin ben ik met 6 meiden in een busje afgereisd en we hebben geweldige dagen gehad! Eerst natuurlijk shoppen omdat een hoed of fascinator erbij hoort. Gelukkig heb je de leukste voor nog geen 4 euro!

De dag begint met champagne en canapés om 9.30 uur en dan is er de hele dag free flow of wine en eten. De eigenlijke race duurt maar 4 minuten maar het is de hele dag feest. Er is een (vrouwen) band, een modeshow en entertainment, wat een happening! Je betaalt natuurlijk entree en het is een charity event maar voor zo'n 75 euro heb je wel wat! Super leuk om mee te maken! Helaas zijn de 150 foto's nog niet uitgezocht, maar deze geven vast een indruk:

Cecilia is echt een feestbeest! 

En als je denkt dat het is afgelopen is er nog een uitgebreide after-party!

Volgend jaar gaan we weer!

Gasten met een missie: Ride 4 Womens Rights

Deze leuke jonge meiden waren dit weekend onze gast! Het is bij toeval ontstaan, ik las een facebook post met bijbehorend artikel uit de Linda. Het zijn bijzondere meiden met een missie! Allemaal net afgestudeerd en bevlogen over vrouwenrechten maken ze een fietsreis met tandems van Jakarta naar Amsterdam, waar ze 400 dagen over zullen doen. En met als doel in al die landen bewustwording te creëren over vrouwenrechten. Ik hou het hier kort, wie dit leest moet vooral hun website bezoeken met alle informatie: www.r4wr.org. In ieder geval bleek uit de site dat ze (toen nog fietsend in Singapore) door Hua Hin zouden komen en het leek ons leuk als ze bij ons zouden komen overnachten. Altijd luxer dan de vele brandweer- en politie stations waar ze meestal slapen.
Het werd een superleuk en intensief weekend! Natuurlijk lekker eten met een wijntje:

Ze hebben allemaal al veel van de wereld gezien maar dan zijn er toch leuke dingen te doen die ze niet (of nauwelijks) hebben meegemaakt,  zoals een heerlijke voetmassage en Rob heeft ze de beginselen van het golf bijgebracht:

Na de eerste airshots (gelukkig heeft blijkbaar iedereen dat :)! hadden ze snel de slag te pakken, het zijn tenslotte ook hockeyers! En na een uurtje vlogen enkele ballen al verder dan ik met die clubs zou slaan.....









Maar ze wilden natuurlijk ook graag met jonge mensen praten over vrouwenrechten dus ik heb een bijeenkomst geregeld met een aantal leden van onze Rotoract Club, een leuke inspirerende avond. Hun volgende doel is Bangkok en de sorren staan natuurlijk klaar, vooral de jonge leden zijn opgetrommeld. Dit zijn jonge Soroptimisten in de dop!

Het viel na zo'n verwenweekend natuurlijk niet mee om weer op de fiets te klimmen!

Maar we proberen hun missie wel een beetje helpen met zoveel mogelijk publiciteit. Onze lokale bladen gaan er een artikel aan besteden en ik wil de sorren internationaal natuurlijk ook inschakelen als dat lukt. Er is alweer volop inspiratie!

golf en andere activiteiten

Het golfen is hier niet alleen super, de after golf parties ook! Vaak wordt de prijsuitreiking van een bijzondere wedstrijd dan georganiseerd in een van de restaurants in de stad met een uitgebreid diner. Dit zijn 2 Schotse vriendinnen Kirsty en Cecilia, altijd dikke pret met hen! Wij gaan ook samen (met nog 3 andere dames) over 2 weken naar de Melbourne Cup in Bangkok, daar komt uitgebreid verslag van!
Rob kan het met de bijpassende (Engelse) mannen overigens ook prima vinden!

Het is verder druk met de Rotary, voorbereidingen voor het toernooi. Het loopt op rolletjes alleen moeten we duimen voor goed weer want het is nog steeds regentijd. De meeste dagen zijn droog maar af en toe is er een korte depressie en dan kan het een dag of 3 onophoudelijk regenen (beetje zoals in Holland!). Maar het komt vast wel goed.

Ook de sorren vragen aandacht, naast de maandelijkse vergaderingen zijn er ook commissie-meetings en probeer ik ook individuele afspraken te maken ter voorbereiding op mijn presidentenjaar.

Dit is de committee Violence against Women, een project waar de hele federatie van clubs in Azie mee bezig is: bewustwording creëren om zo geweld tegen vrouwen en kinderen te kunnen aanpakken en te verbannen. En dat is moeilijk want het is hier een mannencultuur en vrouwen durven vaak geen actie te nemen als ze worden mishandeld, of ze weten niet tot wie ze zich moeten richten. We hebben inmiddels stapels documentatie en plannen, wat we kunnen doen het is misschien maar een druppel op de gloeiende plaat maar elke druppel is er een!
Overigens voor de geïnteresseerden: 25 november is door de UN  uitgeroepen tot International Day of Elimination of Violence Against Women en het is Orange Day dus we gaan die dag in het oranje gekleed aan de weg timmeren! zie #orangeurworld

We kijken nu uit naar de komst van 4 jonge meiden die volgende week een nachtje hier zullen blijven, ze maken een fietstocht van 400 dagen, van  Jakarta naar Amsterdam om aandacht te vragen voor vrouwenrechten. Op hun site (www.r4wr.org) zag ik dat ze door Hua Hin zouden komen. Dus ik heb contact gezocht en ik ga nu ook proberen om hen in contact te brengen met de Rotoract Club van Hua Hin, ze willen natuurlijk jonge mensen ontmoeten. En er moet veel publiciteit komen in ons stadje, dus genoeg te doen deze week :)!

augustus

Een drukke maand met de nodige werkzaamheden aan huis. We hebben horren laten maken en dat gaat op z'n Thais, de monteur neemt z'n gezinnetje gewoon mee. Maar ze zijn heel bescheiden en de schattige kleine dochter met schooluniformpje nog aan amuseerde zich prima met papiersliertjes!

Ook de vloeren van onze werkkamers zijn helemaal opnieuw geschuurd en geverfd, wat een troep, stof en lawaai! En wat weer een nadeel van Thailand is, je weet nooit of ze komen op de afgesproken tijd, of veel later of helemaal niet. En dan staan ze opeens voor de deur als het niet uitkomt. Gelukkig hebben we onze geweldige maid Jeab die aan de touwtjes trekt en zorgt dat alles toch voor elkaar komt. Het is dan ook prachtig geworden!

In die periode is Rob naar de USA vertrokken, heel verstandig :)! Hij wilde al langer een keer naar het Bridgestone Invitational in Akron/Ohio. Maar het is een heel eind vliegen dus hij knoopte er een week Curaçao aan vast, waar hij ook nog graag een keer met zijn broers naar toe wilde. Leuk om herinneringen op te halen aan de jaren dat ze daar vroeger hebben gewoond. 

Van het golf zijn helaas geen foto's want camera's werden in beslag genomen. Jammer, want hij heeft in de flight van Tiger Woods en Bubba Watson meegelopen toen er nog geen publiek was, een geweldige ervaring! Maar ja, het was dan ook 7 uur 's morgens, je bent fan of niet :)!

Op Curaçao hebben de broers zich geweldig geamuseerd en zijn alle voormalige huizen en scholen bezocht. En natuurlijk veel aan die prachtige kade gezeten waar de schepen langs varen. Het was voor Rob ook genieten van Holllandse heerlijkheden, zoals het dagelijkse broodje kroket! Grappig dat je daar zo van kan genieten als je dat jaren niet hebt gegeten. Ze hadden er ook een AH dus hij had ook een koffer vol met oude kaas, ontbijtkoek, stroopwafels etc. meegenomen. Smullen!

Na een hele lange terugreis van Curaçao, Miami, New York, Tokio en Bangkok naar Hua Hin moest hij wel even bijslapen! Voorlopig even geen lange reizen meer maar die zitten ook niet in de planning. 

Ik ben intussen voor de Rotary actief geweest. Met het geld van ons jaarlijkse golftournooi hebben we o.a. de kantine van een schooltje kunnen verbouwen. Voor een schooltje met 200 leerlingen die allemaal warm eten tussen de middag was de kantine een armoedig geheel. Het was niet meer dan een een cementen vloer met paar lange banken waar boven een golfplaten dak vol met gaten. In de regentijd is dat natuurlijk een grote ellende. Die ruimte is nu verdubbeld, opgeknapt met een mooi nieuw dak en een nieuwe keuken. We zijn het gaan openen en kregen een lunch aangeboden. Geweldig om te zien hoe blij de kids waren, ze hebben natuurlijk voor ons gezongen!

Verder nu druk met de voorbereidingen van het tournooi in oktober. Omdat het inmiddels voor het 5e jaar wordt georganiseerd hebben we veel naamsbekendheid en krijgen ook heel veel sponsoring van alle grotere bedrijven en hotels in Hua Hin. We streven naar 1 miljoen Baht dit jaar! (ca. 24.000 euro)

We hadden ook nog wat te vieren dit jaar:  alweer 39 jaar getrouwd!! Volgend jaar gaan we er wat speciaals aan doen, een spannende reis zit in de planning! Nu was het nog koffie en taart bij het Sofitel en een lekker dinertje in La Grappa (dit voor de kenners!)

zomer in Hua Hin

We zitten alweer in juli maar het is er niet van gekomen om eerder wat te schrijven. De maand mei is altijd een van de heetste maanden, maar qua natuur wel prachtig. De bomen staan dan allemaal op hun mooist, vooral die altijd prachtige flamboyanten, de golfbanen staan er vol mee!

In mei hadden werden we ook opgeschrikt door de coup!  Zitten we rustig TV te kijken en krijgen we opeens op alle netten een vast beeld voor de rest van de avond:

Maar na de maandenlange onlusten en demonstraties en groeiend geweld zat er wel een coup aan te komen al is het een vreemde gewaarwording. Het leger heeft zich voornamelijk in Bangkok en het noorden gestationeerd, in Hua Hin hebben we geen soldaat gezien!  Maar internationaal was het wel groot nieuws en we kregen dus ook de nodige bezorgde whatsappjes uit NL. Gelukkig is het allemaal heel vreedzaam gegaan en na 2 maanden junta kan je eigenlijk alleen maar constateren dat het goed is geweest. Iedereen is er blij mee, de rust is gekeerd, de demonstraties zijn over, en er wordt hard gewerkt aan de reforms in samenwerking met de partijen. En nu maar hopen dat ze alles weer op de rit krijgen want ook het toerisme is hier natuurlijk heel belangrijk en die tak heeft wel een enorme terugval gekregen. Nu is het ook nog eens laag seizoen dus er zijn maar weinig toeristen. Wij vinden het natuurlijk wel lekker rustig :)!

Ja en wat al die sport evenementen betreft, dat waren dus wel momenten dat we liever in NL hadden gezeten! Het WK hockey werd niet eens uitgezonden dus we konden alleen wat hightlights op youtube zien. En door het tijdsverschil hebben we maar weinig van het WK voetbal live gezien, het meeste de volgende dag in de herhaling maar dan is het niet meer spannend. Een oranje gevoel is hier natuurlijk ook helemaal niet. Alhoewel ik mijn best heb gedaan! En met een appeltaart, gebakken terwijl het 35 graden in de keuken was!

En dan is het nu dus volop regentijd, gelukkig regent het niet de hele dag, maar als het regent komt het ook met bakken naar beneden!

Meestal begint het pas 's middags dus de golfwedstrijden zijn allemaal verschoven naar vroeger in de ochtend en over het algemeen komen we droog weer binnen!
Voor de dierenliefhebber nog een leuke foto van een van onze katjes, ze zitten altijd achter gekko's en hagedisjes aan, soms om mee te spelen, maar soms ook niet....

Soroptimisten Conferentie!

Begin mei ben ik voor een 3-daagse conferentie in Kuching, Borneo geweest van de Federatie Soroptimist International South West Pacific. (voor geïnteresseerden zie de site www.siswp.org) Die wordt 2 jaarlijks gehouden voor de clubs uit alle 13 deelnemende landen. Veel clubs uit Australië en Nieuw Zeeland maar ook uit Mongolië, Hong Kong, Nieuw Guinea, Samoa, Fiji etc.  

Wat een geweldige ervaring was het! Ik ben met 8 leden van mijn club uit Bangkok naar Kuching afgereisd en op zich is zo'n reis van een paar dagen met de dames al een uitje op zich. Ik zeg dames want de Aziatische Soroptimisten zijn vrij formeel en een beetje saai eigenlijk. Al zijn er serieuze programma onderdelen, met de Hollandse Soroptimisten wordt er bij zo'n reisje altijd veel gelachen en ook veel wijn gedronken! Je haalt er gewoon alles uit. Maar nu niet dus, zeker niet in het Maleisische land. Geen wijn alleen maar sapjes, dat was wel even wennen :)!

Maar het ging natuurlijk ook om de conferentie en de inhoud daarvan. Ik was zwaar onder de indruk van de sprekers van echt hoog niveau, vrouwelijke ministers, professoren, oprichters van organisaties zoals Womens Counsils, Womens Crisis Centers en Womens Aid Organisation. Hoofdthema's waren Women's Empowerment and Leadership en Educating & Empowering Women to Eliminate Violence against Women. Heel inspirerend en wij hebben m.b.t. het laatste onderwerp al meteen in klein comité actieplannen gemaakt voor onze club om daarmee aan de slag te gaan.

Er werd ook een best practice award uitgereikt en daarvoor hebben de genomineerde clubs hun specifieke projecten toegelicht. Zeer divers natuurlijk, van heel hands-on in Mongolië (training voor vrouwen om te leren groente te verbouwen en het weer aan andere vrouwen te leren) tot grote fundraising activiteiten en het opzetten van een schooltje voor verwaarloosde kinderen uit een sloppenwijk. Goed te zien dat er zoveel activiteiten zijn en dat we als Soroptimisten echt een verschil maken!

Er was een leuke friendship night waarin de Maleisische cultuur natuurlijke alle aandacht kreeg,

en een galadiner met alle toeters en bellen. Alhoewel, met die bellen viel het wel mee :)!

Dit is de afvaardiging uit Bangkok, dames afkomstig uit Rusland, Japan, Singapore, Engeland, Thailand en Holland!

In 2016 is de conferentie in Sydney, die  staat dus al in de agenda!

En Rob? Die is met mij meegekomen naar Bangkok en heeft vervolgens 4 dagen besteed aan het uitzoeken van nieuwe golfclubs. Nu trotse bezitter van de nieuwste modellen driver, houten 3 en 5 afgelopen zondag alweer bruto 75 gelopen! Misschien moet ik ook maar eens aan nieuwe clubs beginnen ....!

Nieuw Zeeland!

We zijn weer een reiservaring rijker na 4 weken Nieuw Zeeland. Een prachtig land en een heerlijk klimaat, althans het Noorder eiland. Daar hebben we ook voor gekozen want het Zuider eiland is nu veel te koud met veel regen, dus dat doen we nog een keer in oktober november. Nu het hier in Thailand weer elke dag 35 graden is denken we wel een beetje met heimwee aan de heerlijke dagen in Nieuwe Zeeland waar het elke dag zo'n 22-24 graden was. Je kon zelfs heerlijk buiten zitten zoals bij het ontbijt in Tauranga.

Dit was een van de leukere hotels maar de plaats zelf stelde niet veel voor, zoals de meeste plaatsen waar we door kwamen, dit i.t.t. de verhalen die je erover leest. Allemaal erg Amerikaans opgezet, dus straten met veel reclame en ongezellige winkelketens, supermarkten, autodealers en eettenten waar je vooral teveel en te vet te eten krijgt. Ook hier dus vaak 1 portie besteld met 2 bordjes!





In Auckland werden we de eerste dag al verrast door de stilte! Weinig auto's ook overdag en 's avonds loopt er geen kip op straat, je kunt alle hoofdstraten zo oversteken want er rijden amper auto's. Aparte ervaring! Maar vanuit de skytower is het wel een mooie stad. En het was leuk om met de ferry naar een van de eilandjes te gaan om vervolgens bij een van de wijn estates uitgebreid te lunchen. En dat hebben we natuurlijk vaker gedaan want er zijn in het hele land prachtige wijn estates. De wijn, vooral de witte, is super!

We hebben natuurlijk ook veel gegolfd maar dat was toch allemaal anders dan we hadden verwacht. We hadden op internet de mooiste banen uitgezocht en dat zouden er veel moeten zijn. Maar in de praktijk zijn er maar een paar echte topbanen en die zijn dan ook niet te betalen! Wat te denken van 320 euro pp? (dat hebben we dus maar niet gedaan :)). Ze verhogen alle greenfee's voor buitenlandse gasten, niet erg toerist-vriendelijk vinden we. Dus we speelden op normale banen die de mensen daar al erg prachtig vonden. Maar vanwege de droogte was alles kaal en geel en vaak niet goed onderhouden. Alleen de greens waren allemaal goed gelukkig, dus er was uitdaging! De clubhuizen mogen ook geen naam hebben, vaak groot maar ongezellig als grote kantines. En ze gaan bij sommige banen al om half 4 dicht dus niet prettig als je na je rondje nog even wat wilt drinken. Deze foto geeft een beetje aan hoe het er gemiddeld uit zag.

We zagen vaak spelers die hun gewone scooter gebruikten met een trekhaak voor hun tas erachter. Wel handig als de handicart te duur is!









Dit vonden we ook wel een ludiek hulpmiddel om te zien of de voorgaande flight al ver genoeg is:

De banen waren allemaal ook erg lang, veel langer dan we gewend zijn. Onderstaand een overigens wel mooie, maar lange par 3.

Taupo staat er o.m. bekend omdat je er kan bungy-jumpen. Nou zijn wij daar een beetje te oud voor vinden we. We zijn wel gaan kijken natuurlijk, en Rob heeft het even overwogen (zei hij)! Wel dapper overigens van die lui die dit durven!

Van alle plaatsen vonden we Wellington wel het meest aansprekend, druk en gezellig. Heel veel bedrijvigheid, prachtige winkels en leuke terrassen waar je lekker kan eten. Een beetje kouder was het daar wel , zeker toen we de ferry hebben genomen naar een plaatsje de andere kant van de baai. Een leuke trip alleen aan de overkant bleek echt helemaal niets te beleven!
Doordat het een vulkanisch eiland is zie je aparte landschappen en ook zwarte stranden! Dat nodigt toch niet echt uit om te gaan zonnen! In sommige gebieden waren de bunkers op de golfbaan ook zwart! Je wilt al niet in een bunker liggen maar al helemaal geen zwarte! Daar helaas geen foto van maar wel van zo'n strand.

En dan onderweg in the middle of nowhere is daar opeens een Dutch Market (in oranje verf). Wij zijn natuurlijk gestopt en hebben ons tegoed gedaan aan drop, stroopwafels, speculaas en andere heerlijkheden! Een onverwachte verrassing: je geniet altijd meer van de dingen die je hier niet kan krijgen!

Na 3000 km waren we weer terug in Auckland en toen door naar huis. Wat is reizen toch leuk, de volgende hebben we alweer in de planning!