Dit was een van de leukere hotels maar de plaats zelf stelde niet veel voor, zoals de meeste plaatsen waar we door kwamen, dit i.t.t. de verhalen die je erover leest. Allemaal erg Amerikaans opgezet, dus straten met veel reclame en ongezellige winkelketens, supermarkten, autodealers en eettenten waar je vooral teveel en te vet te eten krijgt. Ook hier dus vaak 1 portie besteld met 2 bordjes!
In Auckland werden we de eerste dag al verrast door de stilte! Weinig auto's ook overdag en 's avonds loopt er geen kip op straat, je kunt alle hoofdstraten zo oversteken want er rijden amper auto's. Aparte ervaring! Maar vanuit de skytower is het wel een mooie stad. En het was leuk om met de ferry naar een van de eilandjes te gaan om vervolgens bij een van de wijn estates uitgebreid te lunchen. En dat hebben we natuurlijk vaker gedaan want er zijn in het hele land prachtige wijn estates. De wijn, vooral de witte, is super!
We hebben natuurlijk ook veel gegolfd maar dat was toch allemaal anders dan we hadden verwacht. We hadden op internet de mooiste banen uitgezocht en dat zouden er veel moeten zijn. Maar in de praktijk zijn er maar een paar echte topbanen en die zijn dan ook niet te betalen! Wat te denken van 320 euro pp? (dat hebben we dus maar niet gedaan :)). Ze verhogen alle greenfee's voor buitenlandse gasten, niet erg toerist-vriendelijk vinden we. Dus we speelden op normale banen die de mensen daar al erg prachtig vonden. Maar vanwege de droogte was alles kaal en geel en vaak niet goed onderhouden. Alleen de greens waren allemaal goed gelukkig, dus er was uitdaging! De clubhuizen mogen ook geen naam hebben, vaak groot maar ongezellig als grote kantines. En ze gaan bij sommige banen al om half 4 dicht dus niet prettig als je na je rondje nog even wat wilt drinken. Deze foto geeft een beetje aan hoe het er gemiddeld uit zag.
We zagen vaak spelers die hun gewone scooter gebruikten met een trekhaak voor hun tas erachter. Wel handig als de handicart te duur is!
Dit vonden we ook wel een ludiek hulpmiddel om te zien of de voorgaande flight al ver genoeg is:
De banen waren allemaal ook erg lang, veel langer dan we gewend zijn. Onderstaand een overigens wel mooie, maar lange par 3.
Taupo staat er o.m. bekend omdat je er kan bungy-jumpen. Nou zijn wij daar een beetje te oud voor vinden we. We zijn wel gaan kijken natuurlijk, en Rob heeft het even overwogen (zei hij)! Wel dapper overigens van die lui die dit durven!
Van alle plaatsen vonden we Wellington wel het meest aansprekend, druk en gezellig. Heel veel bedrijvigheid, prachtige winkels en leuke terrassen waar je lekker kan eten. Een beetje kouder was het daar wel , zeker toen we de ferry hebben genomen naar een plaatsje de andere kant van de baai. Een leuke trip alleen aan de overkant bleek echt helemaal niets te beleven!
Doordat het een vulkanisch eiland is zie je aparte landschappen en ook zwarte stranden! Dat nodigt toch niet echt uit om te gaan zonnen! In sommige gebieden waren de bunkers op de golfbaan ook zwart! Je wilt al niet in een bunker liggen maar al helemaal geen zwarte! Daar helaas geen foto van maar wel van zo'n strand.
En dan onderweg in the middle of nowhere is daar opeens een Dutch Market (in oranje verf). Wij zijn natuurlijk gestopt en hebben ons tegoed gedaan aan drop, stroopwafels, speculaas en andere heerlijkheden! Een onverwachte verrassing: je geniet altijd meer van de dingen die je hier niet kan krijgen!
Na 3000 km waren we weer terug in Auckland en toen door naar huis. Wat is reizen toch leuk, de volgende hebben we alweer in de planning!