een dag in Hua Hin

De tijd vliegt en na onze laatste gasten hebben we een rustige periode gehad waarin weinig nieuws te melden was. Het is nog steeds regentijd maar omdat de regen meestal 's middags valt hebben we geen of weinig last van. Wat dat betreft zitten we in Hua Hin altijd goed. Op dit moment is het in Bangkok heel slecht weer want ze zitten midden in een tropische storm met zware regen, maar hier schijnt hier de zon!
We hebben best een druk schema en ik ben veel tijd kwijt aan de Rotary, zowel met de organisatie van het grote golftoernooi eind van de maand als met andere activiteiten die worden georganiseerd. Maar wij genieten ook van de gewone dagelijkse dingen. Zoals vandaag, eerst naar de fresh market voor een grote tas met mango's, papaya's, ananas, verse groente en grote garnalen. (De foto's staan er geloof ik al eens op maar dan nog maar een keer!)

Onderstaand mijn mango-vrouwtje. Heerlijke grote zoete mango's, 12 stuks voor 2 euro!

Het is er rommelig, druk en vies maar alles is vers en goedkoop en elke keer weer een belevenis!
Terwijl ik aan het shoppen ben gaat Rob vast aan de overkant van de straat aan de koffie met krantje bij onze vaste stek (de Starbucks).

Vlakbij de Starbucks is een school en daar was laatst een groep kinderen aan het spelen. Ik wilde ongezien een foto maken van achter het hek maar de juf zag het en binnen een minuut had ze iedereen opgesteld om een wai te maken, dat is de Thaise groet. Wat lief he! Zou in Nederland niet lukken denk ik..

Gisteren kwamen we onderweg 2 olifanten tegen maar ik had toen helaas geen camera bij me. Wel zie je wel eens van die leuke, echte bezemwagens. Ik heb nog nooit zoveel bezems in de verkoop gezien als hier.

Tja en dan is het eigenlijk wel heel decadent maar aan het eind van de dag komt af en toe EeWin om mijn vermoeide voeten en neck te masseren . Normaal deden we dat ergens in de stad maar Rosie, onze Duitse buurvrouw, heeft een inwonende Burmese hulp met dochter EeWin, die een opleiding heeft gevolgd voor masseuse en ze wil graag en veel oefenen. Dus geregeld vraagt Rosie of wij ons weer willen laten masseren. Ze is heel goed en doet en anderhalf uur over. Ze wil geen geld maar vindt het fantastisch dat we haar 250 Baht geven, voor een meisje van 17 echt heel veel geld. Omgerekend iets meer dan 6 euro...
What a life!

We komen snel weer in de lucht want volgend weekend hebben we een groot charity-dinner van de sorren en heeft Rob een flight-simulator sessie. Dat moet mooie foto's opleveren!